Opa Van Nistelrooij heeft alle vertrouwen in kwalificatie voor WKThe Soccerphile World Cup 2002 Archives Click here to go to the current Soccerphile.com
Opa Van Nistelrooij heeft alle vertrouwen in kwalificatie voor WKJapan-België: Buigen of Barsten
(Dit gesprek vond plaats een paar dagen voor Ruud's transfer to Manchester United)
by Ties de Kort
Opa Jan en oma Marie van Nistelrooij-Bijveld voelen zich thuis in hun
oude boerderij aan de rand van Geffen. Geen wonder: oma (76) is er geboren
en opa woont er al sinds hun trouwen, 53 jaar geleden. Verhuizen naar een wat centraler in het dorp gelegen woning bij “de Wiel” zien
ze niet zo zitten, vooral opa (83) is verknocht aan de vertrouwde omgeving.
Hun zoon Gert-Jan (35) bewoont met zijn gezin ook een deel van het huis.
Gert-Jan is de jongste van de 8 kinderen die er een onbezorgde jeugd hadden.
De oudste was Tini (50), die in 1976 diens oudste zoon Ruud noemde. We
herinneren ons Tini als een begenadigde linksbuiten die gedurende vele jaren een begrip was in de regio. Hij speelde net als zijn broers bij
Nooit Gedacht, de plaatselijke voetbalvereniging waar later ook Ruud van
Nistelrooij tot zijn veertiende jaar zijn bijzondere kwaliteiten zou etaleren.
 |
| Ruud Van Nistelrooy |
Koeien
De enige Van Nistelrooij die nooit gevoetbald heeft is opa. Opa had geen
tijd, hij had het te druk met zijn koeien. Zijn leven lang legde hij zijn
ziel en zaligheid in de veehandel en het boerenbedrijf. Hij reisde het hele
land door, tot aan de markten van Doetinchem en Leeuwarden toe. “Ik
ben maar een boerenmenneke dat niks kan. Ik heb meer verstand van koeien
dan van voetballen” zegt opa, een frèlegebouwd kwiek baasje,
dat een potje biljarten in het dorpscafé verkiest boven een voetbalwedstrijd.
“Ik snap buitenspel pas sinds Ruud profvoetballer werd!”
Natuurlijk
zijn opa en oma groots op hun beroemde kleinzoon, maar de nuchterheid wint
het van hun trots. Ze hebben er bijna een hekel aan erover aangesproken
te worden. “Wat moet ik daar nou mee?', zegt oma. “Wij zijn
toch niks bijzonders?” Wel laat ze met plezier familiefoto's zien
van vroeger. We zien Ruud als klein ventje, ook op elftalfoto's van
lang geleden. En de foto van Ruud met zijn eerste bal, die hij van zijn
oom Gert-Jan had gekregen. Hij is dan ongeveer twee jaar.
Een 'hèl' menneke
Opa herinnert zich kleine Ruud als een “hèl (pittig, bijdehand)
menneke, gewoon leuk en gezond”. Altijd bezig met een bal bij de
club en thuis op straat met zijn vrienden. Hij was al vroeg een goed voetballertje
maar toch is zijn ontwikkeling geleidelijk verlopen. Ruud combineerde
zijn voetbaltechnische kwaliteiten met een enorme ambitie en inzet. Voortdurend
verbaasde hij zichzelf bij iedere stap die hij maakte. Langzaam drong
het tot hem door dat in het voetbal voor hem alles mogelijk was. Totdat
zijn blessure een kink in de kabel sloeg.
Opa: ”Succes kent vele vaders maar Ruud heeft behalve van zijn trainers
ook veel opgestoken van zijn eigen vader die er een gewoonte van maakte alle handelingen in het veld en spelsituaties tot in detail na te bespreken”.
De eerste keer dat Ruud op tv was, dat was voor opa en oma het mooiste,
al weten ze niet meer precies welke wedstrijd het was. “Voor zijn
eerste wedstrijd in het Nederlands elftal moest hals over kop een schotelantenne
worden geplaatst omdat we geen kabelaansluiting hadden”.
Tegenwoordig zitten ze vaak samen tv te kijken als Ruud “erop”
is. Ze genieten dan in stilte in de hoop dat hij weer eens scoort. Want
dat is samen met zijn spelinzicht zijn grootste kwaliteit, weet opa: “Het
lijkt wel of hij ogen in zijn rug heeft”. Het liefst zouden ze zien
dat Ruud gewoon bij PSV blijft (Ferguson van Manchester United volgt hem
nog steeds), maar hij en zijn vriendin
Leontien weten zelf wel wat het beste is.“Hij heeft in ieder geval een goei vrouwke”, wil opa nog kwijt, en dat heeft hij Ruud ook toegefluisterd toen ze tijdens de revalidatieperiode samen een keer bij opa en oma op bezoek waren.
Oranje
Door zijn blessure moest Ruud Euro 2000 missen. Na het gelijke spel tegen
Portugal heeft Nederland kwalificatie voor het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea
nog steeds in eigen hand. Dan moet wel alles gewonnen worden, met name
de uitwedstrijd tegen Ierland. Opa en oma hopen en verwachten dat dat
ook gaat lukken. Misschien dat een inmiddels op stoom komende Ruud van
Nistelrooij daar in de nog volgende wedstrijden zijn steentje aan kan
bijdragen. Opa en oma rekenen erop.
 'Brilliant Orange' A History of Dutch Football by David Winner |
The Soccerphile World Cup 2002 Archives
Click here to go to the current Soccerphile.com
Soccerphile Ltd - All Rights Reserved